Corona tijd en moeder zijn

ja eigenlijk is het een rara tijd voor zo veel ander . Ook voor vele om me heen . ik lees er zo veel over en hoor ook heel veel over.

eigenlijk wil ik er niet zo veel over schrijven wand er is al zo veel over geschreven en wat kan ik dan nog toe brengen aan al het nieuws .

Dat is dan een hele grote vraag.

Maar wil toch delen hoe het hier was voor mij als moeder met Nah

Voor dat deze periode er was. Had ik het en druk met dingen regelen in huis veel af spraken die ik had elke week was er wel wat . Vaak mensen over de vloer voor gesprekken

Toen werd het in gesteld dat het contact zo min mogelijk moest worden. ja oké en hoe nu verder. De ondersteuning blijft weg zo wel van mij als van mijn zoon.

De scholen gaan dicht, zoon die dus de hele dag thuis is. Eerst nog heel veel onduidelijkheden hoe het met leren gaat eerst alles via de computer wat niet helemaal goed werkte maar tot eindelijk toch wel weer. Mijn zoon begreep er niks meer van toen eindelijk werk bij school op gehaald. Hij maakt dit altijd heel netjes maar is er ook wel zo doorheen . Dus vervelling slaat af en toe beetje door .

Hier in huis is structuur en ritme wel heel erg belangrijk dus dat was nog even flink dingen regelen maar gelukkig ben ik dat wel gewent. Zonder structuur loopt het hier vast in huis. Mijn zoon heeft autisme en ADHD dus die heeft wel enige structuur nodig. Nu gaat het hele goed en ben ik echt trots op hem dat hij deze periode goed door komt

Voor mijn zoon is het best wel lastig toch leren en niet naar school toe zo vreemd allemaal, maar hij vindt zijn weg er wel in en dat is wel fijn.

Ook even de rust momenten voor mij vielen weg wand de zorgboerderij van mijn zoon ging dicht dus even geen geluid geen prikkels dus daar moet ik ook maar even mee omgaan .

Dus veel dingen hier in huis werden even anders en moest ik me weg in zien te vinden. ZO als bij velen gezinnen

Wat best veel was eigenlijk zo allemaal bij elkaar. Ondanks alles man thuis, zoon thuis prikkels die binnen komen van continu geluid en dingen om me heen mag ik best trots op me zelf zijn.

In deze periode doe ik huishouden , boodschappen en voor me gezin te zorgen daarnaast ook mijn lieve huisdieren . Af en toe ben je nog even juf . of probleem oplosser . Maar ik kom er goed door heen

Helaas heb ik ook af scheid van mijn maatje Nova ( schotse herder) moeten nemen ze was erg zien en kon haast niet meer lopen. pijn in me hart hebben we haar in moeten laten slapen.

Heel gelukkig kon dat nog net thuis en hebben we van haar afscheid kunnen nemen. Ik mis haar nog wel hoor. Het is toch anders met haar in huis vindt ik. Zo lang ik hier woon heb ik haar hier ook gehad

Dus het is best wel vreemd zo zonder haar om heen . EN dan slaat af en toe de stilte toe .Ja klinkt raar stilte. het gemis van vrienden , het gemis van het onnodige klets praatje op school met moeders of naar het vrijwilligerswerk te gaan.

Maar het heeft ze ook heel veel gebracht deze tijd. IK heb gemerkt dat mijn draag kracht sterker is geworden in de tijd. Dat ik veel beter mijn balance kan vinden in dingen en me rust kan pakken waar het nodig is

Dat ik het redelijk goed red zonder mijn begeleiding en dat mijn rust en ruimte elke keer gewoon kan nemen wanneer het nodig is .

Ook voor mijn zoon zit hier positief iets aan door dat hij niet te veel prikkels van school hebt gaat het slapen heel erg goed en gaat hij nu alleen naar bed ook zich zelf uiten gaat nu stuk makkelijker. Dus Deze tijd geeft ook een tijd aan dat je kan leren hoe je in het leven sta en hoe je gegroet bent als peroon

Plaats als eerste een reactie

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *